Waarom de onderkant van je print te breed is (olifantenvoet + 3 oplossingen)
Olifantenvoet: de eerste lagen worden voor een goede hechting tegen de printplaat gedrukt en lopen daardoor iets uit. Dat verpest klemmende pasvormen en kan print-in-place-onderdelen aan elkaar laten smelten.
Video in het Engels, met Nederlandse ondertitels.
Wat je leert
- Zet olifantenvoetcompensatie aan
- Druk de eerste laag niet te plat
- Afschuining van 0.5 mm op de onderranden
Hoofdstukken
Pauzeer en raad
Waardoor ontstaat de bult onderaan? (tik voor het antwoord)
- Vochtig filament
- Platgedrukte eerste lagen op een hete printplaat
- Te veel vulling
Printinstellingen
| Kwaliteit | |
|---|---|
| Laaghoogte | 0.20 mm |
| Initiële laaghoogte | 0.20 mm |
| Olifantenvoetcompensatiesleutelinstelling | 0.15 mm |
| Sterkte | |
| Wanden | 2 |
| Vulling percentage | 15 % |
| Ondersteuning | |
| Support inschakelen | Uit |
| Overige | |
| Rand | Geen |
Gegroepeerd per tabblad in Bambu Studio. In PrusaSlicer en Cura heten ze net iets anders. Wat er niet staat, laat je op je printerprofiel.
Test het zelf
Vermeld in deze aflevering
Volledige tekst
Je testkubus meet perfect. Dertig millimeter, precies. Behalve helemaal onderaan, waar hij plots te breed is. Waarom?
Het lijkt een detail. Maar het verpest klemverbindingen, deksels schuiven er niet meer op, en print-in-place onderdelen kunnen zelfs samensmelten.
Pauzeer en raad. Wat veroorzaakt die uitstulping? A: vochtig filament. B: platgedrukte eerste lagen op een warm bed. Of C: te veel infill?
Het is B. En het gekke is: het begint met opzet.
Dit is de olifantspoot. Genoemd naar de manier waarop de onderkant van de print uitloopt, zoals de voet van een olifant.
Het begint met opzet. Je printer drukt de eerste laag tegen het bed, iets platter en breder dan normaal, zodat de print blijft plakken en niet halverwege loskomt.
Daarna houdt het warme bed die onderste lagen langer zacht, en het gewicht van alles erboven duwt erop. Dus lopen ze een beetje uit.
Enkele tienden van een millimeter lijkt niets. Maar weet je nog, ons print-in-place scharnier met een spleet van 0,35 millimeter? Een uitstulping onderaan kan die spleet dichten, en dan smelten de delen samen.
Oplossing één, in de slicer: olifantspootcompensatie. Die trekt de omtrek van de eerste laag iets naar binnen, zodat de uitstulping eindigt waar de wand hoort.
In Bambu Studio en PrusaSlicer heet het letterlijk olifantspootcompensatie. In Cura gebruik je een kleine negatieve horizontale uitbreiding van de eerste laag.
Oplossing twee: controleer je eerste laag. Zit de nozzle te dicht bij het bed, dan wordt het plastic extra plat gedrukt. En is het bed warmer dan je filament nodig heeft, dan blijft de onderkant te lang zacht. Beide maken de uitstulping groter.
Oplossing drie, in het ontwerp: een kleine afschuining op de onderrand, ongeveer een halve millimeter op 45 graden.
Nu vult de uitstulping gewoon de afschuining, in plaats van uit te steken. Dat werkt op elke printer en elke slicer, want het zit in het onderdeel zelf.
Kort samengevat: zet olifantspootcompensatie aan, druk je eerste laag niet te plat, en schuin de onderranden af van onderdelen die moeten passen.
Download deze afgeschuinde testkubus gratis en meet hem zelf. Link in de beschrijving. Ik ben Spoolbert, tot de volgende keer.
Spoolbert legt per aflevering één 3D-printprobleem uit, met een gratis model om de oplossing te testen. Gemaakt door EMBODY³, een 3D-printatelier in België.