Draadvorming (stringing) bij 3D-printen oplossen: retractie, warmte en droog filament

Je print ziet er goed uit, behalve dat hij vol fijne haartjes zit, alsof er 's nachts een spin is ingetrokken. Dat heet stringing. Vandaag: waarom het gebeurt, en drie oplossingen die het opruimen.

Dunne draadjes over elke opening. Kleine bolletjes op de wanden. En na elke print opkuisen met een mesje.

Pauzeer en raad. Wanneer ontstaat een draadje? A: terwijl een wand geprint wordt. B: terwijl de nozzle over een opening springt. Of C: terwijl het onderdeel afkoelt?

Het is B. Draadjes ontstaan in de lucht, tijdens de sprong.

In de hete nozzle is het plastic gesmolten en staat het onder druk. Als de nozzle stopt met printen en naar het volgende deel springt, lekt er een beetje uit. De nozzle sleurt dat mee, en het koelt af tot een draadje.

Hoeveel plastic is dat? Een flinterdun draadje over een opening van 20 millimeter bevat het plastic van ongeveer 0,07 millimeter filament. Minder dan een tiende millimeter. Een piepklein lek is dus genoeg.

Dus hier is het gratis model van deze aflevering: vier pinnen op een strook, met openingen van 5, 10 en 20 millimeter. Elke laag moet de nozzle over elke opening. 25 millimeter hoog, met lagen van 0,2 millimeter? Dat is minstens 125 sprongen per opening.

Met slechte instellingen ziet het er zo uit. De lange opening begint meestal eerst te draden, omdat de nozzle daar langer in de lucht hangt.

Oplossing één: retractie. Vlak voor de sprong trekt de extruder het filament een beetje terug. De druk valt weg, dus er lekt niets terwijl de nozzle zich verplaatst.

Je profiel heeft al een retractielengte. Printers met direct drive blijven meestal onder ongeveer twee millimeter, Bowden-opstellingen hebben er vaak meerdere nodig. Verhoog in kleine stapjes. Te veel kan zacht plastic in het koude deel van de hotend trekken, en dan krijg je een verstopping.

Oplossing twee: temperatuur. Heter plastic is vloeibaarder, dus het lekt meer. Verlaag de nozzletemperatuur telkens met 5 graden, en blijf binnen het bereik op de spoel. Te koud, en de lagen hechten niet goed meer aan elkaar.

Oplossing drie: droog je filament. Veel filamenten nemen vocht op uit de lucht. In de nozzle wordt dat water stoom, en die duwt plastic naar buiten, met of zonder retractie. Hoor je gepop of geknetter tijdens het printen, dan weet je het.

PETG staat erom bekend, zoals we zagen in Material Match nummer één. Droog het zoals de fabrikant van het filament aangeeft, en bewaar het luchtdicht, met een zakje droogmiddel.

Verander telkens één ding, en print de test opnieuw. Schone openingen? Klaar.

Kort samengevat: stel de retractie bij in kleine stapjes, verlaag de temperatuur telkens met 5 graden, en hou je filament droog.

De stringingtest kun je gratis downloaden. Laat in de reacties weten: welke oplossing hielp tegen jouw draadjes? Volgende keer in Fail of the Week: kromtrekken, als de hoeken van je print loskomen van het bed. Abonneer je zodat je het niet mist. Ik ben Spoolbert, tot de volgende keer.