Je eerste 3D-print: zo lukt hij meteen (let op de eerste laag)

Je nieuwe printer is uitgepakt. Het is verleidelijk om meteen iets groots en indrukwekkends te printen. Laten we van je eerste print liever een succes maken.

Want de klassieke eerste print gaat zo. Een groot model, rechtstreeks van het internet. Halverwege komt het los van de plaat. Je vindt een nest plastic spaghetti terug, en de uren zijn weg.

Begin dus klein. Dit is het gratis model van deze aflevering: een sleutelhanger. Hij heeft een gat voor je sleutelring en een klein spoeltje bovenop. Hij is gemaakt als makkelijke eerste print.

Drie dingen maken hem makkelijk. Eén: hij is plat. De hele onderkant, ongeveer 14 vierkante centimeter, ligt op de plaat. Meer contact betekent meer grip.

Twee: niets hangt in de lucht. Elk vlak ligt op de plaat, staat recht omhoog of kijkt naar boven. Dus er is geen support nodig. Ik heb het gecontroleerd: nul overhangen steiler dan 45 graden.

Drie: hij is klein. Amper 15 lagen, minder dan vier gram plastic en iets meer dan een meter filament. Op de meeste printers is hij ruim binnen het uur klaar. Loopt er iets mis, dan weet je dat snel.

Dan de slicer. Voor een eerste print maak je maar drie keuzes. Je printer en nozzle. Het filament dat echt geladen is. En het standaardprofiel voor al de rest. Support en brim blijven uit: deze sleutelhanger heeft ze niet nodig.

Welk filament? Voor je eerste spoel is PLA de vriendelijke keuze. Het print op lagere temperaturen dan PETG of ABS en trekt amper krom. We vergeleken het met PETG in een eerdere aflevering.

Voor je op printen drukt, drie snelle checks. Een propere plaat: vingerafdrukken zijn vet, en plastic hecht slecht op vet. Het filament in de slicer komt overeen met de spoel op de printer. En heeft je printer een automatische kalibratie, laat die dan lopen.

Pauzeer nu en raad. Je print is net begonnen. Wanneer moet je het best opletten? A: de eerste laag. B: halverwege. Of C: de laatste laag?

Het is A. De eerste laag. Als die niet plakt, plakt niets wat erop komt.

Op deze sleutelhanger is laag één maar één van de 15 lagen. Hier zie je ze in het groenblauw: één dun laagje. Maar ze beslist of de andere 14 er ooit komen. Blijf dus bij de printer tijdens die eerste minuten.

Hierop let je, van opzij bekeken. Staat de nozzle te hoog, dan blijven de lijnen rond, met gaten ertussen. Ze komen er zo af.

Staat de nozzle te laag, dan drukt hij ze dun, met ruwe richels. Soms schraapt hij zelfs over de plaat.

Precies goed: een beetje platgedrukt, tegen elkaar, glad en zonder gaten. Iets anders? Stop de print, controleer de plaat en de hoogte van de nozzle, en begin opnieuw. De meeste printers noemen dat de Z-offset. Hopen lost het niet op. Hoe je die instelt, zie je in de volgende Start Here.

Als hij klaar is: niet trekken. Laat de plaat eerst afkoelen: veel prints komen makkelijker los als ze koud is. Is je plaat afneembaar en flexibel? Buig ze een beetje, en de stijve print springt los.

Kort samengevat: kies iets kleins en plats dat geen support nodig heeft. Gebruik het standaardprofiel met het juiste filament. Let op laag één, en laat afkoelen voor je hem eraf haalt.

De sleutelhanger kun je gratis downloaden. Print hem, hang hem aan je sleutels, en laat in de reacties weten: wat was jouw allereerste print? Volgende keer in Start Here: eerste laag slecht in één hoek? Bed levelen tegenover Z-offset. Abonneer je, dan mis je het niet. Ik ben Spoolbert, tot de volgende keer.